Firon (ərəbcədən: فرعون, fir'awn) – qədim Misir tarixində faraonların titulu olaraq bilinən, hökmdarlara verilən ad. Əslində, "Firon" sözü Misir dilindəki "per-aa" (pr-ꜥꜣ) ifadəsinin ərəb dilinə təhrif olunmuş formasıdır və "böyük ev" və ya "saray" mənasını verir. Yəni, əvvəlcə sarayı, sonra isə sarayın sakinini, yəni hökmdarı ifadə edən bir termin olub.
Qədim Misir mədəniyyətində Fironlar həm siyasi, həm də dini liderlər kimi böyük nüfuz və hakimiyyətə malik idilər. Onlar tanrıların yer üzündəki təcəssümü kimi qəbul edilir, və mütləq hakimiyyətə sahib idilər. Fironların böyük sərmayələri və səyləri sayəsində Misirdə möhtəşəm piramidalar, məbədlər və digər memarlıq abidələri yaradılmışdır. Onların hakimiyyəti min illər boyu davam etmiş, və Misirin qədim dünyanın ən güclü dövlətlərindən biri olmasında böyük rol oynamışdır.
Müqəddəs Kitabda, xüsusilə Tövratda, Firon adı Misir hökmdarlarını ifadə etmək üçün geniş istifadə olunur. Musa peyğəmbərin Misirdən İsrail xalqını çıxarması haqqındakı hikayədə Firon sərt ürəkli və Allahın əmrlərinə qarşı çıxan bir hökmdar kimi təsvir edilir. Bu təsvir Fironların allahlığı iddiasına və onların mütləq hakimiyyətinə bir məcaz kimi qəbul edilə bilər.
Beləliklə, "Firon" adı sadəcə bir titul deyil, qədim Misirin tarixi, mədəniyyəti və dini inancları ilə sıx bağlı tarixi və simvolik bir termini təmsil edir. Şeyda kimi ədəbi nümunələrdə də istifadə olunan "Firon" sözü oxucunun zehniyyətində qüdrət, sərtlik və allahlıq iddiası kimi assosiasiyaları yaradır.