Fərar (ər. فرار - farār) sözü Azərbaycan dilində "gizlicə qaçma", "qaçış" mənalarında işlənir. Bu, sadəcə bir qaçış deyil, əksinə, gizlilik və qanunsuzluq elementlərini özündə birləşdirən bir hərəkətdir. Fərar edən şəxs, ümumiyyətlə, nəzarətdən yayınmaq, təqibdən qurtarmaq və ya hansısa məsuliyyətdən boyun qaçırmaq məqsədi güdür.
Fərar etmək hərəkəti, əsasən, hərbi əməliyyatlar, həbsxanadan qaçış, məhkəmə qərarından yayınma və ya digər hüquqi məsuliyyətlərdən qaçma kimi hallarda müşahidə olunur. Lakin, fərar məfhumu yalnız mənfi konteksdə deyil, bəzi hallarda müsbət mənada da işlənə bilər. Məsələn, ədalətsizliyə, təzyiqə və ya təhlükəyə məruz qalan bir şəxsin həyatını xilas etmək üçün gizlicə qaçması da fərar kimi qiymətləndirilə bilər. Bu halda, fərar etmə hərəkəti müdafiə mexanizmi kimi çıxış edir.
Tarix boyu fərar etmək, ədalətsizliyə və təzyiqə qarşı mübarizənin simvollarından biri kimi qəbul edilmişdir. Bir çox ədəbi əsərlərdə fərar edən qəhrəmanlar ədalət axtarışında və ya öz həyatlarını qorumaq üçün bu yola əl atırlar. Ona görə də, fərar sözünün mənasını təhlil edərkən, hadisənin konkret kontekstini və fərar edən şəxsin motivlərini nəzərə almaq vacibdir.
Misal olaraq, verilən "O vaxtdan Seyid Cəmaləddin İstanbula fərar etdi" cümləsində, Seyid Cəmaləddin'in İstanbula getmə səbəbi bilinsə də, həmin səyahətin gizli və təcili bir şəkildə baş verməsi "fərar" sözünün mənasını daha da aydınlaşdırır. Bu, onun qaçışının qanuni və ya qanunsuz olmasına, həmçinin əsas səbəbinə işarə edir.