Farsçılıq, fars dilinin və mədəniyyətinin digər dillərə və mədəniyyətlərə qarşı üstün tutulması və onların farslaşdırılmasına yönəlmiş, zorakı və ya zorakılıq təhdidi ilə müşayiət olunan bir siyasətdir. Bu, sadəcə dilin təbliği deyil, həm də mədəni, siyasi və sosial üstünlük əldə etmək üçün fars kimliyinin və dəyərlərinin digər mədəniyyətlərə qəbul etdirilməsinə yönələn şovinist bir yanaşmadır.
Tarixən farsçılıq, Fars imperiyalarının genişlənməsi və hökmranlığı dövründə strateji bir vasitə olaraq istifadə olunmuşdur. Bu siyasət, fərqli etnik qrupların və dillərin məhv edilməsi, ya da öz kimliklərindən imtina etmələri tələbi ilə müşayiət oluna bilərdi. Fars dili rəsmi dil elan olunur, fars mədəniyyəti və adət-ənənələri üstün tutulur, digər dillər və mədəniyyətlər isə təzyiq altına alınır, təhqir edilir və ya birbaşa qadağan edilirdi.
Farsçılığın nəticələri çox vaxt fəlakətli olurdu. Yerli dillərin və mədəniyyətlərin yox olması, milli kimliklərin zəifləməsi, sosial gərginlik və münaqişələr baş verirdi. Farsçılıq, özündə milli azlıqların repressiyasını və mədəniyyətlərarası qarşıdurmanı ehtiva edən, milli birliyi zəiflədən bir siyasətdir.
Müasir dövrdə, farsçılıq daha çox yumşaq formalarda özünü göstərir. Bu, mədəni üstünlük iddiaları, fars dilinin qeyri-fars dilli ərazilərdə təbliği və ya məcburi tədrisi kimi formalarda özünü göstərə bilər. Lakin, hətta bu "yumşaq" formalar belə, yerli mədəniyyətlər üçün təhlükə yarada bilər və mədəni müxtəlifliyin azalmasına gətirib çıxara bilər. Beləliklə, farsçılığın hər hansı formasının diqqətlə araşdırılması və tənqidi təhlil edilməsi vacibdir.