Faksímile (latıncadan) bir sənədin, əlyazmanın, imzanın və ya digər qrafik elementin fotomexaniki və ya digər texniki üsullar vasitəsilə yaradılmış dəqiq surətidir. Bu, sadəcə bir surət deyil, orijinalın mümkün qədər dəqiq təkrarıdır. Əslində, faksimilə orijinalla demək olar ki, fərqlənmir, hər bir detalı, hətta ən kiçik xətti belə əks etdirir.
Tarix boyu faksimilə əhəmiyyətli rol oynayıb. Nadir əlyazmaların, tarixi sənədlərin və incəsənət əsərlərinin geniş auditoriyaya çatdırılması üçün idealdır. Böyük kitabxanalar və arxivlər faksimilə nüsxələr yaradaraq orijinalların qorunmasına və zədələnməsinin qarşısının alınmasına çalışır. Bu, qiymətli mədəni irsimizi qorumağın təsirli bir yoludur.
Texnologiyanın inkişafı ilə faksimilə texnikaları da dəyişib. Əvvəllər əsasən fotoqrafiya texnologiyaları istifadə olunurdusa, indi rəqəmsal texnologiyalar sayəsində daha yüksək keyfiyyətli və dəqiq faksimilələr yaradılır. Skenerlər, yüksək çözünürlüklü kameralar və mürəkkəb proqram təminatları orijinalın bütün nüanslarını qoruyaraq virtual surətlərin yaradılmasına imkan verir.
Müasir dövrdə faksimilə yalnız tarixi sənədlərin və nadir əsərlərin reproduksiyası üçün deyil, həm də müxtəlif məqsədlər üçün istifadə olunur. Məsələn, müqavilələrin, diplomların və digər vacib sənədlərin dəqiq surətlərinin yaradılması, kolleksiyaçıların nadir əsərlərə sahib olma imkanının artırılması və s. Beləliklə, faksimilə həm tarixi əhəmiyyətə, həm də müasir tətbiqlərə malik çox yönlü bir texnikadır.