Əyrimçə sözü Azərbaycan dilində əsasən "üzük" mənasında işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "üzük" kimi təqdim olunsa da, mənası daha geniş və rəmzi bir çalar daşıyır.
Əslində "əyrimçə" sadə bir üzük deyil; daha çox xüsusi bir üzük, bəlkə də xüsusi bir mərasimin, bir hadisənin, ya da bir münasibətin simvoludur. "Səksən oxu əyrimçədən keçirdim" misalında olduğu kimi, sözün çoxlu sayda, ardıcıl olaraq bir şeydən keçmək mənasını da ifadə etdiyini görürük. Bu da onun sadə bir zərgərlik əşyası olmağının xaricində bir məna kəsb etdiyini göstərir. Bəlkə də bu, həyatın, təcrübələrin ardıcıl olaraq keçilməsi, bir növ sınaqdan keçmək simvoludur.
Koroğlu dastanından götürülmüş misallar bu fikri daha da möhkəmləndirir. "Əyrimçədən keçirdim; Heç kamımda arzumanım qalmadı" misalında əyrimçə çətinliklərin, sınaqların simvolu kimi təsvir olunur. Şair çətinliklərin hamısından keçdiyini, arzularının qalmadığını bildirir. Bu baxımdan əyrimçə, həyat yolunda qarşılaşdığımız maneələri, üzərindən keçdiyimiz sınaqları simvolizə edir.
Başqa bir misal olan "Əyrimçədən keçər beli qızların" ifadəsində isə, əyrimçə qızların gəlinliyə hazırlanması, gəlinlik yolunda qarşılaşdıqları ənənəvi adət-ənənələrin, mərasimlərin simvoluna çevrilir. Bu da sözün mədəni və sosial bir kontekstdə də istifadə olunduğunu göstərir.
Beləliklə, "əyrimçə" sadəcə bir üzükdən çox, çətinlikləri, sınaqları, mərasimləri və hətta həyat yolunu simvolizə edən maraqlı və çoxmənalı bir sözdür. Onun mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilir.