Əyrəmli sifəti, əsasən "əyri" və "əyri-üyrü" mənalarında işlənir. Bu, sadəcə olaraq bir şeyin düz xəttdən kənara çıxmasını, əyilməsini ifadə etmir, daha çox qeyri-müntəzəm, dalğalı, hamar olmayan bir əyrilikdən bəhs edir. "Əyrəmli yol" deyəndə, düz bir yol deyil, əyri-üyrü, bəlkə də dağlıq və ya təpəli bir ərazidə uzanan bir yol nəzərdə tutulur.
Əyrəmli sözünün təsvir gücü də yüksəkdir. Məsələn, "əyrəmli dağ yolu" ifadəsi sadəcə yolun əyri olduğunu deyil, həm də onun təhlükəli, çətin keçilən, diqqət tələb edən bir yol olduğunu da ifadə edir. Yuxarıdakı misalda dağ atlarının yolun hər qarışını diqqətlə yoxlaması, yolun əyrəmliliyinin yaratdığı çətinlik və təhlükəni vurğulayır.
Əyrəmli sözünün sinonimləri arasında "bükülü", "dolambaçlı", "əyri-bükülü" kimi sözlər göstərmək olar, lakin bu sözlərin hamısı əyrəmli sözünün ifadə etdiyi incə mənanı tam əks etdirmir. Əyrəmli, daha çox təbii əyrilik, təbii bir formada olan əyilməni ifadə edir. Məsələn, bir çubuğun qəsdən bükülməsi ilə təbii olaraq əyri böyümüş bir ağacın budağı arasındakı fərq əyrəmli sözünün ifadə etdiyi nüansı aydınlaşdırır.
Qısacası, əyrəmli sözü, əyrilik təsvir edərkən, bu əyriliyin dərəcəsini, təbiətini və yaratdığı təsiri də əks etdirən zəngin bir lüğət vahididir. Onun kontekstdən asılı olaraq təhlükə, çətinlik, təbii gözəllik kimi müxtəlif çağrışmaları da var.