Əsgər sözü ərəb mənşəli olub (asker), sıravi hərbi qulluqçu, yəni hərbi xidmət keçən, ancaq zabit rütbəsinə sahib olmayan şəxs deməkdir. Əsgər termini, vətənin müdafiəsi və ərazi bütövlüyünün qorunması üçün silahlı qüvvələrdə xidmət edən, müxtəlif ixtisaslara və vəzifələrə sahib ola bilən, lakin əsasən əmrləri yerinə yetirən fərdlər üçün istifadə olunur.
Tarix boyu əsgərlər döyüş meydanlarında müxtəlif rollar oynamış, dövlətlərin qüdrətini və təhlükəsizliyini təmin etmişlər. Qədim zamanlardan müasir dövrə qədər hərbi texnologiyanın inkişafı ilə əsgərin rolu və təlimi də dəyişikliyə uğramışdır. Müasir əsgərlər mürəkkəb silah və texnologiyalardan istifadə edir, taktiki və strateji düşüncə qabiliyyətinə malik olmalıdırlar.
Əsgərlik yalnız bir peşə deyil, həm də böyük məsuliyyət və vətənpərvərlik tələb edən bir vəzifədir. Vətənə sədaqət, intizam, cəsarət, qəhrəmanlıq və özünüfədailik əsgərin əsas xüsusiyyətləridir. Onlar həm sülh dövründə, həm də müharibə zamanı vətənin təhlükəsizliyi üçün canlarını fəda etməyə hazır olmalıdırlar. Əsgərlərin qəhrəmanlığı və fədakarlığı bir çox tarixi hadisələrdə əksini tapmış, xalqın qürur mənbəyi olmuşdur.
Əsgər sözü "soldat" sözü ilə sinonimdir, lakin "əsgər" sözü daha çox Azərbaycan dilində yayılmış və daha geniş mənada istifadə olunur. Hərbi dəniz qüvvələrində xidmət edən əsgərlər isə "matros" adlanır. Əsgər anlayışı əsgəri peşənin əhatə etdiyi müxtəlif rolları, vəzifələri və tələbləri ilə daha geniş bir kontekstdə dəyərləndirilməlidir.