Ərvəz (ərəbcədən) - İməcilik, xəsislik, qənaətlilik, həddindən artıq pul saxlamaq həvəsi. Lüğətlərdə sadəcə "iməcilik" olaraq göstərilsə də, ərvəzin mənası daha çox təkcə qənaətlilikdən deyil, qənaətin həddini aşaraq həyatın zövq və ləzzətlərindən məhrum qalmağa qədər uzanan bir spektrdir. Bu, sadəcə pul yığmaq deyil, hətta vacib ehtiyaclar üçün belə pul xərcləməkdən çəkinmək vəziyyətinə qədər gedə bilər.
Ərvəz fərqli mədəniyyətlərdə müxtəlif qəbul edilə bilər. Bəzi mədəniyyətlərdə qənaətkarlıq və gələcəyə hazırlıq kimi müsbət keyfiyyət sayılsa da, digər mədəniyyətlərdə həyatdan ləzzət almamaq, digərlərinə kömək etməmək və ehtiyacı olanlara yardım əlini uzatmamaq kimi mənfi qəbul edilə bilər. Beləliklə, ərvəzin qiymətləndirilməsi kontekstdən və mədəniyyətdən asılıdır.
Ərvəz həmçinin bir xarakter xüsusiyyəti kimi ədəbiyyatda da tez-tez istifadə olunur. Xarakterlər öz ərvəzləri üzündən müəyyən çətinliklərlə qarşılaşa və ya mənfi nəticələrlə üz-üzə qala bilər. Bu xüsusiyyət əsərin süjetinin inikişafında vacib rol oynaya bilər.
Maraqlı bir məqam odur ki, ərvəz sadəcə maddi şeylərlə məhdudlaşmır. Bəzi hallarda ərvəz vaxtın, enerjinin, hətta sevginin qənaətinə də aid edilə bilər. Bu da həyatın müxtəlif aspektlərində özünü göstərə bilər.
Nəticədə, ərvəz sadə bir "iməcilik"dən daha çox mürəkkəb və çoxşaxəli bir anlayışdır. Onun mənası kontekstdən asılı olaraq həm müsbət, həm də mənfi qiymətləndirilə bilər.