ƏRİNTİ (is. tex.) İki və ya bir neçə metalın (və ya başqa maddələrin, məsələn, metallarla qeyri-metallardan ibarət olan) yüksək temperaturda əridilməsi və ardınca soyudulması nəticəsində əmələ gələn homogen (bircinsli) xəlitədir. Ərintinin əsas xüsusiyyəti, tərkib hissələrinin sadəcə mexaniki qarışığından fərqli olaraq, atomlar səviyyəsində qarışması və yeni, bənzərsiz xassələrə malik bir materialın yaranmasıdır. Bu xassələr tərkib hissələrinin növündən və nisbətindən, həmçinin ərintidən hazırlanma prosesindən asılıdır.
Ərintinin hazırlanması zamanı metal və ya qeyri-metal komponentlər əvvəlcə ərimə temperaturuna qədər qızdırılır və sonra qarışdırılır. Qarışdırma prosesi komponentlərin hərtərəfli qarışmasını və homogen bir strukturun əmələ gəlməsini təmin edir. Sonradan ərinti yavaşca soyudulur ki, bu da kristallaşma prosesinin düzgün baş verməsinə və istənilən mexaniki xassələrin əldə olunmasına imkan verir. Sürətli soyutma bəzən xüsusi xassələr əldə etmək üçün istifadə olunur.
Ərintinin istifadəsi çox genişdir və müxtəlif sahələrdə tətbiq olunur. Misal üçün, polad (dəmir və karbon ərintisi) tikinti, avtomobil və maşınqayırma sənayesində geniş istifadə olunur; bürünc (mis və qalay ərintisi) dekorativ əşyaların, alətlərin və s. hazırlanmasında; pirinç (mis və sink ərintisi) isə elektrik avadanlıqlarının istehsalında tətbiq olunur. Müasir texnologiyalarda isə daha mürəkkəb, yüksək performanslı ərintlər, məsələn, superərintlər və yüksək möhkəmlikli ərintlər geniş yayılıb. Hər bir ərinti özünəməxsus fiziki və kimyəvi xassələrlə fərqlənir, bu da onun müxtəlif tətbiqlərinə imkan verir.
Ərintinin öyrənilməsi metallurgiyanın mühüm bir hissəsini təşkil edir. Müxtəlif ərintilərin xassələrinin tədqiqi yeni, daha effektiv və davamlı materialların yaradılmasına imkan verir. Bu sahədə elmi tədqiqatlar davam edir və yeni, unikal xüsusiyyətlərə malik ərintlərin kəşfi gözlənilir.