Əlləmə (is. məh.) - Əsasən Azərbaycanın dağlıq və daşlıq rayonlarında istifadə olunan bu söz, böyük, kəskin kənarlı, kobud və ya iti bucaqlı daş və ya qaya parçasını bildirir. Sadəcə "daş" və ya "qaya" sözlərinin sinonimi olmaqdan daha çox, xüsusi bir kontekstdə, daha çox təhlükə və ya maneə təşkil edən, iri, kəskin, təbii formalaşmış bir qaya parçasını ifadə edir. "Daş" sözündən fərqli olaraq, "əlləmə" daha çox təbii və sərt bir landşaft elementi kimi qəbul edilir. Hətta bəzən çətin keçilən, təhlükəli bir yerin təsvirində də istifadə oluna bilər.
Maraqlı bir cəhət də onun frazeoloji birləşmələrdə istifadəsidir. "Başına əlləmə düşsün" ifadəsi qədim və güclü bir lənət, pis bir hadisənin baş verməsi arzusudur. Bu ifadədə "əlləmə" sözü sadəcə bir daş kimi deyil, daha çox bədbəxtlik və fəlakət simvolu kimi çıxış edir. Baş verəcək pis hadisənin ağır, qaçılmaz və qarşısıalınmaz olduğunu vurğulayır. Hətta bu ifadədəki "əlləmə" təbii fəlakətə, qəzaya, ya da daha geniş mənada böyük bir bəlaya işarə edə bilər.
Misal olaraq verilən şeir parçasında da göründüyü kimi, "Evin yıxılsın, Mələk xanım, başına əlləmə düşsün, Mələk xanım, dincəldinmi?" ifadəsi, Mələk xanımın qarşısında qoyulan hədə və ya arzu olunan pis hadisələri güclü bir tonda ifadə edir. Burada "əlləmə" sözü, sözün əsl mənasında fiziki bir daşdan daha çox, Mələk xanımın başına gələcək çətinliklərin, bədbəxtliklərin və əzabların simvoludur.