Əgər1 bağlacı fars mənşəli olub, şərti cümlələrdə işlənir və şərti daha da gücləndirir, təkid edir. Sadəcə şərti ifadə etməklə kifayətlənməyib, şərtin yerinə yetirilməsinə və ya yetirilmə ehtimalına daha çox diqqət çəkir. Bu, sadəcə "əgər" bağlacından daha güclü bir ifadədir və dinləyicidə və ya oxucuda daha dərin bir təsir yaradır.
Misal olaraq verilən şeir parçasında Orxan "Zərər yox, onu mən sağ qoysam əgər" deyərək, "onu sağ qoymaq" şərtinin yerinə yetirilməsinə və bu şərtin nəticəsinə (zərərin olmamasına) xüsusi diqqət çəkir. "Əgər" bağlacı burada yalnız şərti ifadə etmir, həm də bu şərti vurğulayır, onu daha əhəmiyyətli edir. Bu, Orxanın öz sözlərinə olan inamını, şərtin yerinə yetəcəyinə olan əminliyini də göstərir. Şeirdəki "əgər"in istifadəsi sadəcə qrammatik bir funksiyadan kənara çıxaraq, poetik bir vasitə, bədii təsir elementi kimi çıxış edir.
Ümumilikdə, "əgər1" bağlacının istifadəsi cümləyə daha çox emosional və ifadəli bir xarakter verir, mətni daha zənginləşdirir. "Əgər"in daha sadə variantından fərqli olaraq, "əgər1" şərti daha ciddi və əhəmiyyətli hala gətirir, oxucuya və ya dinləyiciyə dərin bir təsir göstərir.