Əbləh (ər.) sifət. Əslində "əbləh" sözü sadəcə "axmaq", "səfeh" və ya "gic" kimi sözlərin sinonimi deyil; daha çox dərinlikli bir mənaya malikdir. O, zəif düşüncə qabiliyyəti, düşüncədə yavaşlıq və düşünmədən hərəkət etmə, dərk etmə qabiliyyətinin zəifliyi ilə yanaşı, bəzən uşaqvari sadəlövhlüyü və təcrübəsizliyi də ifadə edir. Hər hansı bir ağıl zəifliyindən daha çox, həyat təcrübəsinin azlığı və dünyanı dərk etməkdəki naqislik əbləhliyin əsasını təşkil edir.
Əbləh insan tez-tez aldanır, başqalarının təsirinə məruz qalır və həyatın çətinliklərinə uyğunlaşmaqda çətinlik çəkir. Onlar məsələlərin mahiyyətini dərk etməkdə çətinlik çəkirlər və qərar qəbul etməkdə çox vaxt səhvə yol verirlər. Bu səbəbdən də, "əbləh" sözü bəzən "başsız", "sarsaq", "başıboş" kimi sözlərlə sinonim kimi istifadə olunsa da, onlardan fərqli olaraq daha çox insanın daxili vəziyyətini ifadə edir.
Məsəl "Əbləh köpək qaysavadan pay umar" deyimi də bu mənanı gözəl əks etdirir. Köpəyin qaysavadan pay gözləməsi onun ağılsızlığını, düşünmədən hərəkət etməsini və həqiqəti dərk etməməsini göstərir. Bu, sadəcə axmaqlıq deyil, həm də səmimiyyətsizliyi və özünə qarşı sərt rəftar görməyi gözləməyin bir əksidir.
Qısacası, "əbləh" sözü insanın zəka səviyyəsindən daha çox, onun düşüncə tərzini, həyata yanaşmasını və həyat təcrübəsinin azlığını ifadə edən bir sifətdir. O, sadəcə bir təhqir deyil, həm də müəyyən bir xarakter və davranış tipinə işarədir.