Eyicə (zərf, köhnəlmiş) – Bu söz əsasən köhnə Azərbaycan dilində işlənmiş və müasir dilin lüğət ehtiyatında nadir hallarda rast gəlinən bir zərfdir. "Yaxşıca", "əla", "mükəmməl" mənalarında işlənir, hərəkətin keyfiyyətini, dərəcəsini gücləndirici bir funksiya daşıyır. Sadəcə "yaxşı" sözündən daha güclü və vurğulu bir ifadədir, hərəkətin tam və ya kifayət qədər yaxşı yerinə yetirilməsini bildirir.
Məsələn, "Eyicə yaşamaq" ifadəsi sadəcə yaşamağı deyil, rahat, yaxşı, şəraitli həyat sürməyi, maddi və mənəvi cəhətdən dolğun bir həyat keçirməyi ifadə edir. "Eyicə dolanmaq" isə yalnız yaşamağı deyil, sərfəli, özünü qarşılaya biləcək qədər, yaxşı bir həyat tərzini qurmağı, maddi ehtiyaclarını ödəməyi bildirir. Bu sözlərin istifadəsində, "yaxşıca" sözündən daha çox "yaxşı" və "tam" mənalarının birgə ifadəsinə rast gəlmək mümkündür.
Eyicə sözü, dil tarixi baxımından da maraqlıdır. Onun köhnə türk dillərindən gələn sözlərlə əlaqələndirilməsi mümkündür və bu, sözün tarixi köklərinə işıq tuta bilər. Müasir dilin inkişafı ilə əlaqədar olaraq, bu kimi sözlərin istifadəsi azalmış olsa da, onlar dil tariximizin zənginliyini və müasir Azərbaycan dilinin inkişafını daha yaxşı anlamaq üçün vacibdir. Eyicə sözü, dəqiq və ifadəli nitq üçün zəngin sinonimlərə malik olan Azərbaycan dilinin ehtiyatının bir hissəsi kimi qalır.