Eyi sözü Azərbaycan dilində köhnəlmiş bir sözdür və "yaxşı" mənasını verir. Müasir Azərbaycan dilində daha çox "yaxşı", "gözəl", "əla" kimi sözlər istifadə olunsa da, "eyi" sözü ədəbiyyatımızda, xüsusilə də köhnə əsərlərdə rast gəlinir və əsərlərə xüsusi bir zəriflik, tarixi bir hava qatır.
Sözün köhnəliyi onun daha az istifadə olunmasına baxmayaraq, mənasının dəqiqliyi və ifadə etdiyi duyğu dəyişməz qalır. "Yaxşı" sözünün daha geniş bir məna spektrinə malik olmasına baxmayaraq, "eyi" sözü daha çox mənəvi, əxlaqi yaxşılığı, gözəl əməli ifadə edir. Misal olaraq, verilən sitatda ("Bir igid düşərsə, qaldıran olmaz; Eyi iş görənə pis demək olmaz. “Əsli və Kərəm”) "eyi iş" ifadəsi sadəcə texniki cəhətdən yaxşı deyil, həm də mənəvi cəhətdən gözəl, doğru, ədalətli iş anlamını verir.
Maraqlı bir məqam da budur ki, "eyi" sözü yalnız "yaxşı" kimi tərcümə olunmaqla kifayətlənmir. O, eyni zamanda müəyyən bir estetik zövqü, incəliyi də özündə əks etdirir. "Yaxşı" sözü daha çox obyektiv bir qiymətləndirməyə aiddirsə, "eyi" sözü subyektiv bir hiss, bir duyğu ifadə edir. Bu baxımdan "eyi" sözü, "yaxşı" sözündən daha poetik və daha ifadəlidir. Ona görə də ədəbiyyatda, xüsusən də klassik ədəbiyyatda, "eyi" sözünün "yaxşı" sözünə nisbətən daha çox istifadə olunması təəccüblü deyil.
Nəticə olaraq, "eyi" sözü sadəcə "yaxşı"nın köhnə bir sinonimi deyil; o, özündə tarixi bir çalar, estetik bir zövq və mənəvi bir dəyər daşıyan, zəngin məna kəsb edən bir sözdür.