Eybəcərlənmək, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutan bir sözdür. Sadəcə "eybəcərləşmək" kimi qısa bir izahı əhatə etsə də, mənası daha dərin və çoxşaxəlidir. "Eybəcərlənmək", bir insanın görünüş, davranış və ya xarakter baxımından xoşagəlməz, qeyri-adi və ya qəbuledilməz hala düşməsini bildirir.
Bu proses tədricən və ya birdən-birə baş verə bilər. Məsələn, bir zamanlar səliqəli və nizamlı olan bir insan, müəyyən hadisələr nəticəsində özünə baxmağı unutsa, paltarları cırılmış-qırılmış, saçları darıxmış vəziyyətdə gəzsə, ona "eybəcərlənib" deyə bilərik. Yaxud, əxlaqi prinsiplərdən uzaqlaşaraq, ədəbsizlik və sayqısızlıq nümayiş etdirən kəsə də bu sözü işlətmək olar. Beləliklə, "eybəcərlənmək" fiziki görünüşdəki dəyişikliklərlə yanaşı, mənəvi tənəzzülü də əhatə edir.
Maraqlı bir məqam da odur ki, "eybəcərlənmək" sözü müəyyən bir dərəcədə subyektivdir. Nəyin "eybəcərlənmə" hesab olunacağı, mədəniyyət, şəxsi zövq və mövcud kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Bir mədəniyyətdə qəbuledilməz sayılan bir davranış, başqa birində adi hesab oluna bilər. Buna görə də, bu sözü işlədərkən diqqətli olmaq və onun kontekstdəki mənasını düzgün anlamaq vacibdir.
Nəticə etibarilə, "eybəcərlənmək" sadəcə bir söz deyil, insan həyatının mürəkkəb aspektlərini əks etdirən, həm fiziki, həm də mənəvi tənəzzülü ifadə edən zəngin bir leksik vahiddir. Onun mənasını tam dərk etmək üçün həm sözün etimologiyasını, həm də onun işləndiyi kontekstin xüsusiyyətlərini nəzərə almaq lazımdır.