Ey sözü Azərbaycan dilində ünvanlama, müraciət bildirən bir hissəcikdir. "Bax, gör, dinlə" mənasında işlənir və söhbət edilən şəxsə və ya varlığa diqqəti yönəltmək üçün istifadə olunur. Sadəcə bir çağırış olaraq deyil, həm də duyğu və ifadə gücünü artırmaq üçün istifadə edilən bir vasitədir. Məsələn, “Ey Füzuli” misalında olduğu kimi, şair Füzuli'nin adının qarşısına gələrək, ona olan hörmət və ehtiramı vurğulayır, eyni zamanda onu dinləməyə, sözlərə qulaq asmağa dəvət edir. Bu, sadə bir "Füzuli" deyilməsindən daha güclü və təsirli bir müraciətdir.
Füzuli şeirindəki "Ey Füzuli, odlara yansın büsati-səltənət; Eydir ondan həq bilir bir guşeyi-gülxan mənə" misralarında "ey" hissəciyi iki dəfə işlədilmişdir. Birinci istifadədə Füzuli'yə müraciət edilir, ikinci istifadədə isə "eydir" şəklində olaraq "elədir, belədir" mənasında təsdiq və vurğu ifadə edilir. Bu istifadə ilə şair öz hisslərini, Füzuli'nin sözlərinin özəlliyini daha da gücləndirir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "ey" hissəciyinin işlənmə üsulu kontekstə bağlıdır və müxtəlif duyğuları ifadə edə bilər. Həm hörmət, həm nəzakət, həm də qəzəb və tənqid kimi mənfi duyğuları da ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər. Ancaq əsas funksiyası həmişə müraciət və diqqəti çəkməkdir.
Beləliklə, "ey" sadə bir hissəcik olmasına baxmayaraq, Azərbaycan dilinin ifadə vasitələrində önemli yer tutur və şairlərin əsərlərində emosional təsiri gücləndirmək üçün söz ustalığı ilə istifadə edilir.