Etimadverici sifəti, əsasən bir sözün, hərəkatın və ya vəziyyətin etibarlılıq, inamlılıq və ümid doğuran xüsusiyyətlərini ifadə edir. Sadəcə "inanandırıcı" olmaqdan daha çox, etimadverici sözü daha dərin bir məna daşıyır. Bu, həm həqiqətə, həm də müsbət nəticəyə olan inam hissidir. Bir sözün etimadverici olması onun yalnız doğru və dəqiq deyil, həm də dinləyicidə müsbət emosiya və ümid oyandırması deməkdir. Məsələn, etimadverici bir təklif, yalnız mümkün deyil, həm də arzuolunan bir nəticəyə aparacaq bir təklifdir.
Lüğətdəki “inamlı” və “etibarlı” kimi sinonimlərin əlavə edilməsi etimadvericinin mənasını daha da dəqiqləşdirir. İnam, içdən gələn bir duyğu, etibar isə əsasən bir şəxs və ya quruma olan inamdır. Etimadverici isə bu iki mənanı özündə birləşdirir: həm içdən gələn inamı, həm də xarici bir mənbəyə olan etibarı ifadə edir. Bu, dinləyicinin həm sözlərə, həm də onların arxasındakı mənbəyə inamını qazanmaq deməkdir.
Misal olaraq verilən cümlədə "Vaqifin yumşaq, lakin etimadverici səsi" ifadəsi, Vaqifin səsinin yalnız yumşaq deyil, həm də dinləyicilərdə inam və ümid oyatdığını göstərir. Səsin yumşaqlığı həssaslığı, etimadvericiliyi isə sözdəki həqiqətə və müsbət nəticəyə inamı ifadə edir. Bu, Vaqifin dediklərinin inandırıcı olmasının xaricində, dinləyicilərdə müsbət bir təsir yaratdığını da vurğulayır. Yəni, Vaqifin sözlərinə etibar etmək üçün deyil, həmçinin onlardan ümid və rahatlıq duymaq üçün səbəb var.