Eşşəkçilik, köhnə Azərbaycan dilində eşşəklə yük daşımaq peşəsini ifadə edən bir sözdür. Bu, sadəcə yük daşımaqdan daha çox, o dövrün iqtisadi və sosial həyatının ayrılmaz bir parçası idi. Eşşəkçilik, əsasən kənd təsərrüfatı ərazilərində və dağlıq bölgələrdə, nəqliyyat imkanlarının məhdud olduğu yerlərdə geniş yayılmışdı. Eşşəklərin gücü və dözümlülüyü, çətin ərazilərdə malların təhlükəsiz və səmərəli daşınmasını təmin edirdi.
Eşşəkçilər, öz peşələrində həm fiziki güc, həm də heyvanlarla ünsiyyət qurma bacarığı tələb edən mürəkkəb bir iş görərək, müxtəlif məhsulların, əmtəə və materialların daşınmasında mühüm rol oynayırdılar. Onlar sadəcə yük daşıyıcısı deyildilər; eyni zamanda, malların təhlükəsizliyini təmin edən, marşrutları bilən, hətta bəzən ticarətdə vasitəçi rolunu oynayan insanlardı. Eşşəkçiliyin özünəməxsus riskləri də vardı: dağlıq ərazilərdə mümkün olan qəzalar, heyvanların xəstəlikləri və hava şəraitinin mənfi təsirləri peşənin çətinliyini artırırdı.
Tarixi mənbələrə əsasən, eşşəkçilik peşəsi, o dövrün iqtisadiyyatının canlanması və inkişafına öz töhfəsini vermişdir. Bu peşənin ictimai statusu, əlbəttə, çox yüksək deyildi, amma həmin dövrdəki iqtisadi sistemdə vacib bir funksiyanı yerinə yetirirdi. Bu gün eşşəkçilik peşəsi tarixə qarışıb, lakin o, keçmişdə nəqliyyatın və ticarətin inkişafında mühüm rol oynamış bir peşə kimi yaddaşlarda qalır. Onun öyrənilməsi, həmin dövrün sosial-iqtisadi strukturunu daha dərindən anlamaq üçün mühüm əhəmiyyət kəsb edir.