Eşidilməzlik anlayışı, sadəcə "eşidilməsi mümkün olmayan səsin halı" deyə tərif olunmaqdan daha çox mənaya malikdir. Bu, səsin fiziki xüsusiyyətləri ilə, habelə insan qulağının və ya səs qəbuledicisinin qavrama qabiliyyəti ilə sıx bağlıdır. Eşidilməzliyin səbəbləri müxtəlif ola bilər: səsin intensivliyinin çox aşağı olması (infrasəs və ya ultrasəs kimi), səs dalğalarının yayılma mühitinin maneələrlə qarşılaşması, qulağın xəstəlikləri və ya qüsurlu olması, səs siqnalının filtrə olunması və s.
Fiziki baxımdan, eşidilməzlik, insan qulağının qavraya biləcəyi tezlik diapazonunun (adətən 20 Hz ilə 20 000 Hz arasında) xaricində olan səsləri əhatə edir. 20 Hz-dən aşağı tezliklərə malik infrasəslər və 20 000 Hz-dən yuxarı tezliklərə malik ultrasəslər insan qulağı tərəfindən qavranılmır, lakin müəyyən cihazlar vasitəsilə aşkarlana bilir. Bu səslərin bəzilərinin canlılar üzərində müəyyən təsirləri olduğu da elmi araşdırmalarla müəyyən edilib.
Tibbi baxımdan, eşidilməzlik (karlıq) səs dalğalarının qulaqdan beyinə ötürülməsindəki maneələrdən qaynaqlanır. Bu maneələr qulaq pərdəsinin zədələnməsi, orta qulaq sümüklərinin funksiyalarının pozulması, daxili qulaqdakı sensor hüceyrələrin zədələnməsi və ya eşitmə sinirlərinin problemləri kimi ola bilər. Belə hallarda eşidilməzlik müalicə tələb edir.
Eşidilməzlik həm də metaforik mənada istifadə oluna bilər. Məsələn, kiminsə sözlərinə fikir verməmək, onu eşitməmək mənasında "eşidilməzlik" ifadəsi işlədilə bilər. Bu, ünsiyyətdə olan tərəflər arasında anlaşılmazlıq və dialoqun olmaması deməkdir.
Qısaca, "eşidilməzlik" fiziki və metaforik olaraq müxtəlif kontekstlərdə istifadə olunan çoxcəhətli bir anlayışdır. Onun dəqiq mənası, kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilir.