Eşafot (fr. échafaud) sözü, özündə qəddar bir tarixin izlərini daşıyan, həm də qorxu və ədalətsizlik hisslərini oyadan bir termindir. Əsasən iki əsas mənada istifadə olunur:
1. Qətli icra etmək üçün düzəldilən səhnə: Bu, eşafotun ən çox tanınan və ürkütücü mənasıdır. Tarix boyu, müxtəlif siyasi rejimlər və mədəniyyətlər ədalətin, əslində isə tez-tez qisasın icrası üçün xüsusi olaraq hazırlanmış qurğular – əzablı ölüm səhnələrinə şahidlik edən platformalar, taxta quruluşlar və ya daha mürəkkəb konstruksiyalar qurmuşlar. Bu quruluşlar, cəlladın əməliyyatını asanlaşdırmaq üçün hündürlük, ölçü və dizayn baxımından fərqlənə bilərdi. Eşafot, vəhşiliyin simvolu olaraq, həm ictimai infazların icra edildiyi məkan, həm də gücün və hakimiyyətin göstəricisi kimi tarixə düşmüşdür.
2. Dar ağacı: Eşafot termini, bəzi hallarda, idarə olunan ölümlərin ən çox tanınmış aləti olan dar ağacını da ifadə edir. Ancaq bu, daha çox ümumiləşdirilmiş bir istifadədir və əslində "dar ağacı" termini daha dəqiq və spesifikdir. Dar ağacı, əsasən, bir ipi və ya digər bir asılma vasitəsini saxlayan sadə bir quruluşdur, halbuki eşafot daha mürəkkəb və əzəmətli bir konstruksiya ola bilər.
Beləliklə, eşafot sözü, sadəcə bir quruluşdan daha çoxdur; o, güc, ədalət, qisas, və insan həyatının kövrəkliyi haqqında dərin bir simvoldur. Onun tarixi mənaları, günümüzdə belə, qorxu və ədalətsizlik duyğularını oyadır və qaranlıq tarixi hadisələri xatırladır.