Epitet (yun. ἐπίθετον - "əlavə edilmiş") ədəbiyyatda bir sözün və ya ifadənin mənasını dəqiqləşdirmək, gücləndirmək, obrazlılıq qatmaq və ya duyğu ifadə etmək üçün ona əlavə olaraq işlədilən bədii vasitədir. Sadəcə olaraq, epitet, bir sözə mənalı bir xassə əlavə edərək onu daha canlı və təsirli edir.
Epitetlər, sözün əsas mənasını sadəcə təkrarlamaz, əksinə, onu yeni bir perspektivdən işıqlandırır, yeni mənalar, çağrışmalar və assosiasiyalar yaradır. Məsələn, "dəniz" sözü öz-özlüyündə neytral bir termindir, amma "firuzəyi dəniz" ifadəsində "firuzəyi" epiteti dənizə rəng, canlılıq və hətta müəyyən bir əhval-ruhiyyə verir. Bu, sadəcə "dəniz" deməkdən daha təsirli və obrazlıdır.
Epitetlər müxtəlif növlərə bölünür: daimi epitetlər (məsələn, "ağ qar", "mavi dəniz"), obrazlı epitetlər (məsələn, "qəlbin odlu alovu"), fərdi epitetlər (müəllifin yaradıcılığı ilə fərqlənən və əsərin üslubuna xas olan epitetlər). Epitetlərin təsiri, onların seçilməsi və kontekstdə istifadəsi ilə müəyyən olunur.
Epitetlərin ədəbiyyatda rolu çox əhəmiyyətlidir. Onlar əsərin obrazlılığını artırır, oxucunun təxəyyülünü stimullaşdırır, personajları və hadisələri daha yaddaqalan edir və əsərin ümumi təsirini gücləndirir. Müəllif epitetlərin vasitəsilə öz münasibətini, əhval-ruhiyyəsini və düşüncələrini ifadə edə bilir.
Yüksək səviyyəli ədəbi əsərlərdə epitetlərin istifadəsi bədii ustalığın göstəricisidir. Onların düzgün seçilməsi və uyğun yerlərdə işlədilməsi əsərin dilinin zənginliyi və ifadəliliyinə xidmət edir. Epitetlərin təhlili ədəbi əsərin dərinliklərinə nüfuz etməyə və müəllif fikrinin incəliklərini anlamağa imkan verir.