Enliüzlü sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "enlisifətli" kimi izah olunsa da, daha geniş və dəqiq bir şəkildə ifadə etmək mümkündür. Sadəcə "geniş üzlü" mənasını verən "enlisifətli" sözü, enliüzlülüyün estetik və ya fizioloji bir xüsusiyyət kimi deyil, daha çox bir insanın xarakterini və görünüşünü təsvir etmək üçün istifadə olunan ifadədir.
Enliüzlü bir insanın üzü, adətən, uzunsov və dar deyil, geniş və dolğun olur. Bu genişlik, alnın, yanaqların və çənənin nisbi ölçülərinin harmoniyası ilə xarakterizə olunur. Yalnız fiziki görünüşü deyil, həm də ifadəni əhatə edir. Enliüzlü bir insanın üz ifadəsi daha açıq, daha ifadəli və bəzən daha sakit ola bilər. Bu, üzün genişliyinin gözlərin və ağızın yerləşməsinə təsiri ilə əlaqədardır. Bunun nəticəsində ifadələr daha dolğun və geniş şəkildə təzahür edir.
Ədəbiyyatda istifadə edilən nümunədə ("Həsən gödəkboy, enliüz, qaraqaş, qaragöz bir oğlan idi. Ə.Sadıq") "enliüz" sözü, Həsənin fiziki görünüşünün bir xüsusiyyətini qısaca və təsirli şəkildə təsvir edir. Bu, onun gödəkboyluğuna zidd olaraq, üzünün genişliyini vurğulayır və ümumi görünüşünə müəyyən bir estetik təsir qatır. Yəni, söz sadəcə fiziki ölçüdən kənara çıxaraq, Həsənin görünüşünün tam təsvirinə kömək edir.
Qısacası, "enliüzlü" sözü, sadəcə geniş üzə malik olmaqdan daha çox, ümumi görünüşə, üz ifadəsinə və hətta şəxsiyyətin bəzi xüsusiyyətlərinə işarə edən daha çox təsviri və ifadəli bir termindir.