Emosional sifəti fransız dilindən (émotionnel) gəlmiş olub, əsasən duyğu və hisslərlə bağlıdır. Sadəcə "həyəcanlı" olmaqdan daha geniş bir məna kəsb edir. Emosional ifadələr, davranışlar və ya əsərlər, dərin və aydın bir şəkildə duyğuları əks etdirir.
Bir şeyin emosional olması, onun sadəcə həyəcan yaratması demək deyil; həm də bu həyəcanın keyfiyyətinə, intensivliyinə və ifadə tərzinə işarə edir. Məsələn, emosional nitq sadəcə səsli və ya həyəcanlı bir nitq deyil, eyni zamanda nitqin duyğu, hisslər, təəssüratlar və ya təcrübələrlə zəngin olduğunu göstərir. Bu nitq dinləyicidə müəyyən duyğular oyada bilər: kədər, sevinc, qorxu, həyəcan və s.
S. Vurğunun dilinin "emosional və obrazlı" olması, onun ifadə tərzinin yalnız aydın və səlis olmaması, həm də obrazlı ifadələr vasitəsilə güclü duyğuları oxucuda və ya dinləyicidə yaratmaq qabiliyyətinə malik olması deməkdir. Emosionallıq burada yazıçının öz duyğularını və hisslərini əsərinə sərmayə etməsi, oxucuya öz dünyagörüşünü və təcrübələrini emosional səviyyədə ötürməsi kimi başa düşülür.
Beləliklə, "emosional" sözü sadəcə "həyəcanlı" sözünün sinonimi deyil, daha dərin, daha zəngin və daha çox məna kəsb edən bir termindir. O, sözlərin, əsərlərin və hərəkətlərin duyğusal zənginliyini, təsir gücünü və təəssürat yaratma qabiliyyətini vurğulayır.