Elsiz-obasız: Sözün əsl mənası "yurdu, məskəni olmayan" demək olsa da, bu ifadənin daha geniş və dərin bir mənası vardır. Sadəcə məkan məhdudiyyətindən deyil, həm də sosial və mənəvi tənhadan, köksüzlükdən danışır. Elsiz-obasız insan, cəmiyyət tərəfindən qəbul edilməmiş, qohum-əqrəbasından, dost-tanışından uzaq düşmüş, kökü kəsilmiş, dəstəyə ehtiyacı olan kimsədir.
Bu ifadənin mənasını daha yaxşı anlamaq üçün "el" və "oba" sözlərinin köklərinə nəzər salmaq lazımdır. "El" qohumluq əlaqələrini, birliyini, mənsubiyyəti, "oba" isə yaşayış məntəqəsini, icma həyatını ifadə edir. Beləliklə, "elsiz-obasız" olmaq, həm qohumluq bağlarından, həm də icma həyatından kənarda qalmaq deməkdir. Bu, yalnız fiziki mənada yersiz-yurdsuzluq deyil, həm də mənəvi mənada dəstək, mənsubiyyət və sığınacaqdan məhrum olmaqdır.
Dilənçi Nurəddinin misalında olduğu kimi, "elsiz-obasız" ifadəsi şəxsiyyətin cəmiyyət içindəki mövqeyini, mövcudluğunun nə qədər əhəmiyyətsiz və qorunmasız olduğunu vurğulayır. Bu ifadə həm də təklik hissinin, kədər və umudsuzluğun ifadəsidir. Nurəddin özünü elsiz-obasız adlandırmaqla həm özünün yalnızlığını, həm də başqasından kömək və anlama umduğunu ifadə edir.
Nəticə olaraq, "elsiz-obasız" sadəcə coğrafi mənada bir yerin olmamasını deyil, daha geniş mənada sosial, mənəvi və emosional tənhayı, köksüzlüyü, mənsubiyyətsizliyi ifadə edən dərin mənalı bir ifadədir.