Elm (ər. "elm" – bilik) təbiət, cəmiyyət və düşüncənin inkişaf qanunlarını, onların qarşılıqlı əlaqələrini və obyektiv aləmə təsir etmə üsullarını öyrənən sistematik biliklər sistemidir. Bu, sadəcə faktların yığıntısı deyil, həm də bu faktları izah edən, təsnif edən və gələcək hadisələri proqnozlaşdırmağa imkan verən nəzəriyyələr və modellər şəbəkəsidir. Elm, müşahidə, təcrübə və məntiqi əsaslandırma üzərində qurulur və nəticələrin təkrarlanması və yoxlanılması prinsipinə əsaslanır.
Elmin əsas xüsusiyyətlərindən biri də onun obyektivliyi və sübutediciliyidir. Elm adamları öz araşdırmalarında subyektiv fikirlərdən deyil, obyektiv dəlillərdən istifadə edirlər. Elmi nəticələr dəfələrlə yoxlanılır və təsdiq olunur. Yeni kəşflər əvvəlki bilikləri dəyişdirə və təkmilləşdirə bilsə də, bu dəyişikliklər də öz növbəsində elmi metodlara uyğun olaraq aparılır və əsaslandırılır.
Elmin inkişafı insan sivilizasiyasının inkişafına güclü təsir göstərir. Texnoloji tərəqqi, tibbdəki nailiyyətlər, ekologiyanın qorunması və bir çox digər sahələrdəki uğurlar elmin inkişafı ilə sıx bağlıdır. Elmin tətbiqi sayəsində insan həyatı daha rahat, daha təhlükəsiz və daha keyfiyyətli olur. Lakin, elmin inkişafı ilə yanaşı, onun etik problemləri də meydana çıxır. Elmi kəşflərin etik nəticələrinin diqqətlə araşdırılması və müzakirəsi elm dünyasında mühüm rol oynayır.
Elmi biliklər müxtəlif sahələrdə - riyaziyyatdan, fizika və kimyadan tutmuş, biologiya, tibb, sosiologiya və iqtisadiyyata qədər genişlənir. Hər bir elm sahəsi özünəməxsus metodları və araşdırma predmetinə malikdir, ancaq hamısı ümumi elmi prinsiplərə əsaslanır. Elmin davamlı inkişafı insanlığın gələcəyi üçün zəruri şərtdir və onun tərəqqisi üçün elm adamlarının səyləri, elmi tədqiqatlara sərmayələr və cəmiyyətin elmə dəstəyi vacibdir.