Ekspressivlik (is. kit. Mənalılıq, təsirlilik, ifadəlilik) – nitq və ya yazılı əsərin duyğuları, hissləri, təəssüratları nə qədər güclü və səmərəli şəkildə ifadə etmə qabiliyyətinin ölçüsüdür. Sadəcə olaraq məlumat verməkdən kənara çıxaraq, dinləyicidə və ya oxucuda müəyyən bir təsir yaratmaq qabiliyyətidir. Bu, yalnız sözlərin seçimi ilə deyil, həm də intonasiya, jestlər, səs tonu, yazı üslubu və s. kimi amillərlə əlaqədardır.
Ekspressiv nitq, dinləyicini həyəcanlandıra, onu düşünməyə vadar edə, hətta onun duyğularını dəyişə bilər. Yüksək ekspressivliyə malik olan bir mətn canlandırıcı, canlı və yadda qalan olur. Ədəbi əsərlərdə, məruzələrdə, çıxışlarda, hətta gündəlik söhbətlərdə belə ekspressivlik vacib rol oynayır. Onun səviyyəsi istifadə olunan dil vasitələrindən, yazıçı və ya natiqin ustalığından və məqsədindən asılıdır.
Ekspressivliyin əsas elementləri arasında metafora, təşbeh, personifikasiya kimi bədii vasitələr, həmçinin ritm, qafiyə, səs təkrarları və digər səsləndirmə üsulları yer alır. Bunlar mətnə ritm, musiqililik və duyğusal rəng qataraq, onun ekspressivliyini artırır. Məsələn, şairin şeirindəki duyğuların oxucuda əks-səda tapması, natiqin çıxışının dinləyiciləri həyəcanlandırması, aktyorun rolunu canlandırması zamanı hisslərin tamaşaçılara ötürülməsi ekspressivliyin təsir gücünün nümunələridir.
Ədəbiyyatda ekspressivlik, əsərin bədii keyfiyyətinin əsas göstəricilərindən biridir. Ekspressivliyin olmaması, mətnin cansız, monoton və maraqsız olmasına səbəb olur. Ona görə də, hər hansı bir əsərin, nitqin və ya çıxışın təsirli və yadda qalan olması üçün ekspressivliyin yüksək səviyyədə olması olduqca vacibdir.