Ehtiramən (ər.) [klassik üslub] Sözün əsas mənası "ehtiramla", "hörmətlə"dir. Ancaq sadəcə hörmət ifadə etməkdən bir qədər də çox şey bildirir. Ehtiramən, bir əsərin, hərəkətin və ya sözün arxasında duran dərin hörmət və qiymətləndirməni, hətta müəyyən dərəcədə təvazökarlığı da ifadə edir. Bu, sadəcə "hörmətlə" deməkdən daha rəsmi, daha ədəbi və daha dərin bir ifadədir.
Misal olaraq, "Ehtiramən səni hər gündə ziyarət edərəm" cümləsini nəzərdən keçirək. Bu cümlə sadəcə müntəzəm ziyarətin bildirilməsindən daha çox şeyi ifadə edir. Ziyarətin arxasında duran dərin ehtiram, təvazökarlıq və qədirbilmə duyğuları açığa vurulur. Sözü deyən şəxs, ziyarətinin sadəcə bir vəzifə olmadığını, əksinə, dərin bir hörmətin təzahürü olduğunu vurğulayır.
Müasir Azərbaycan dilində "ehtiramən" sözü daha az işlənsə də, ədəbi əsərlərdə, rəsmi məktublarda və klassik üslub tələb edən digər yazılarda hələ də öz aktuallığını qoruyub saxlayır. Sözün nadirliyi və dərin mənası onu xüsusi edir və istifadə edildiyi məqamlarda əsərin ədəbi keyfiyyətini artırır. Ona görə də "ehtiramən" sözü sadəcə bir lüğət mənasından daha çox şey ifadə edir; bu, dərin hörmət, qiymət vermə və təvazökarlığın ifadəsidir.
M.Ə. Sabirin istifadə etdiyi kimi, "ehtiramən" sözü klassik Azərbaycan ədəbiyyatının zəngin leksikasının tərkib hissəsidir və bu gün də öz mənasını və çalarını qoruyub saxlayır. Onun işlədilməsi həm ədəbi, həm də stilistik baxımdan mətnə özünəməxsus bir zəriflik və dərinlik qatar.