Dyakonluq (rus. диаконство) – Kilsədə xüsusi bir dini vəzifəni, xidməti ifadə edən termindir. Sadəcə "diakonun işi, peşəsi, məşğuliyyəti" kimi qısa ifadə edilməkdən daha geniş bir məna kəsb edir. Dyakonluq, həm dini ayinlərdə, həm də kilsənin gündəlik idarə olunmasında diakonun məsuliyyətini, rolunu və vəzifələrini əhatə edir.
Ortodoks kilsəsində diakonlar, keşişlərdən sonra ikinci ən aşağı rütbəli kilsə xadimləridir. Onların vəzifələri olduqca müxtəlifdir: müqəddəs ayinlərin aparılmasında keşişə kömək etmək (məsələn, müqəddəs çörəyin və şərabın hazırlanmasında), oxumaq, dua etmək, xeyriyyəçilik işlərində iştirak etmək, kilsənin maddi-texniki təminatına nəzarət etmək və s. Həmçinin, diakonlar cəmiyyət içərisində kilsənin səsini eşitməyə kömək edən əlaqələndiricilər kimi də fəaliyyət göstərə bilərlər.
Dyakonluq, sadəcə bir peşə deyil, həm də bir xidmət, bir həyat tərzi, özünə həsr olunmağı tələb edən mənəvi bir vəzifədir. Bu xidmət, diakonun imanın dərinliyini, Allah qarşısında təvazökarlığını və başqalarına xidmət etməyə həsr olunmasını özündə əks etdirir. Tarix boyu diakonlar kilsənin inkişafı və cəmiyyətə xidməti üçün mühüm rol oynamışlar.
Qeyd etmək lazımdır ki, diakonluğun mənası və vəzifələri müxtəlif xristian konfessiyalarında bəzi fərqlər göstərə bilər. Ancaq ümumi olaraq, diakonluq həmişə kilsəyə və insanlara xidmət etməyi özündə əks etdirən bir anlayışdır.