Düznəqulu zərfi, bir hərəkətin və ya vəziyyətin açıq-aşkar, səmimi, heç bir gizlənmə və ya bəzək olmadan, olduğu kimi təsvir olunduğunu bildirir. Bu söz, əslində, "düz" və "nəqlu" (nəql etmək, danışmaq) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Yəni, bir şeyi "düz necədirsə, eləcə də nəql etmək, danışmaq" mənasını verir.
Düznəqulu ifadəsi, həmçinin, sözlərin birbaşa, açıq-saçıq və hər hansı bir məcazi məna vermədən, tam dəqiq şəkildə ifadə olunduğunu vurğulayır. Həqiqətin gizlədilməməsi, ədalətliliyin və dürüstlüyün əyani ifadəsidir. "Düznəqulu danışmaq" ifadəsi, bir insanın fikirlərini və hisslərini açıq şəkildə, hər hansı bir ehtiyat və ya qorxu olmadan ifadə etməsi deməkdir. Belə danışıq üslubu, etimad və səmimiyyət yaradır.
Sözün tarixi kökləri və leksik əlaqələri də diqqətəlayiqdir. "Düz" sözünün mənası aydın olsa da, "nəqlu" komponenti sözün mənasının dərinliyini göstərir. Ənənəvi danışıq üslubunda, həqiqətin bədii və ya məcazi dillə deyil, düz və sadə şəkildə ifadəsinə önəm verilir. Bu baxımdan, "düznəqulu" ifadəsi, həm də sadəliyi, təbii ədəbiyyatı və gerçəkliyə bağlılığı əks etdirir.
Müasir Azərbaycan dilində "düznəqulu" ifadəsi nadir hallarda işlənilsə də, onun leksik ehtiyatımızda mövcud olması dilin zənginliyini və ifadə imkanlarının müxtəlifliyini nümayiş etdirir. Sözün əhəmiyyətini dərk etmək, həm də Azərbaycan dilinin tarixi inkişafını və mədəniyyətini daha dərindən anlamanı təmin edir.