Düzbədüz (zərf): Bu söz "düz" və "birbaşa" mənalarını özündə birləşdirərək, hərəkətin və ya istiqamətin maneəsiz, əyri-üyrü olmadan, doğrudan-doğruya həyata keçirildiyini bildirir. Yəni, heç bir əngəl və ya əyilmə olmadan, ən qısa və ən düz yoldan irəliləməni ifadə edir.
Sözün tərkib hissələri olan "düz" və "bədüz"ün birləşməsindən yaranan "düzbədüz" ifadəsi, sözün sadəliyi ilə yanaşı, hərəkətin sürətli və qətiyyətli olmasını da vurğulayır. "Düz" sözü əsas mənasını qoruyub saxlayarkən, "bədüz" hissəsi isə hərəkətin birbaşa, çevrilişsiz xarakterini gücləndirir.
Misal olaraq verilən M.F. Axundzadənin “Şah Abbas” əsərindən götürülmüş sitatda ("Ay aman! Vəzir düzbədüz qapıya sarı gəlir.") "düzbədüz" sözü vəzirin qapıya doğru gedişinin maneəsiz, tərəddüd etmədən, birbaşa və sürətli olduğunu göstərir. Bu, vəzirin qətiyyətini və məqsədəyönlülüyünü daha da aydınlaşdırır.
Ümumiyyətlə, "düzbədüz" sözü, klassik ədəbiyyatımızda tez-tez rast gəlinən, həm də dilin ifadə imkanlarını genişləndirən rəngarəng ifadələrindən biridir. Onun işlədilməsi mətnə canlılıq, dinamizm və dəqiqlik qatır.