Dürəfşan (ərəbcə "dürr" - inci və farsca "əfşan" - saçan sözlərindən əmələ gəlmiş bir sifətdir) sözünün əsl mənası "inci saçan" deməkdir. Ancaq bu söz sadəcə fiziki bir təsvir deyil, daha çox poetik və metaforik bir ifadədir. Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında, xüsusilə də lirik şeirlərdə, gözəlliyi, zərifliyi və əzəməti təcəssüm etdirən bir vasitə kimi istifadə olunub.
Bir qadının gözəlliyini təsvir edərkən, onun saçlarının inci kimi parlaq və gözəl olduğunu vurğulamaq üçün istifadə olunan "dürəfşan" sözü, eyni zamanda, şairin sevgilisi haqqında duyduğu ehtiramı, heyranlığını və məhəbbətini də ifadə edir. Sözün bu poetik istifadəsi, onun sadəcə "inci saçan" mənasından daha dərin və çoxşaxəli bir məna kəsb etməsinə səbəb olur. O, yalnız gözəllik deyil, həm də lütf, zəriflik, cazibə və qürur kimi keyfiyyətləri də ehtiva edir.
Misal olaraq, verilən şeir parçasında "Ey eşqidürəfşanım" ifadəsi sevgilinin həm gözəlliyini, həm də eşqini, sevgi saçmasını təsvir edir. "Eşq" sözü ilə birləşərək, "dürəfşan" sözü daha mürəkkəb və emosional bir məna daşıyır. Bu, sadəcə fiziki gözəllikdən uzaqlaşaraq, ruhun, qəlbin və eşqin gözəlliyini əks etdirir. Beləliklə də, "dürəfşan" sözü, klassik Azərbaycan şeirinin zəngin leksikasının və poetik ifadə vasitələrinin gözəl bir nümunəsidir.
Qısacası, "dürəfşan" sözü yalnız "inci saçan" kimi tərcümə edilməməlidir. Onun əsl dəyəri poetik kontekstində, sevgi və gözəllik haqqında ifadə olunan duyğuların dərinliyindədir. Bu söz, klassik Azərbaycan ədəbiyyatının zənginliyinə və şairlərin təsvir etmə qabiliyyətinə dəlalət edir.