Düjün sözü rus dilindən (дюжина) keçmişdir və əsasən on iki ədədi, daha dəqiq desək, eyni cinsdən olan on iki əşyanı ifadə edir. Sadəcə rəqəm olan "on iki"dən fərqli olaraq, "düjün" sözü bu on iki əşyanın bir araya gələrək təşkil etdiyi dəsti, komplekti də əhatə edir. Belə ki, "bir düjün yumurta" deyəndə sadəcə 12 yumurta yox, həm də bu yumurtaların bir qabda və ya qutuya yığılmış bir dəst olmasını nəzərdə tuturuq.
Tarix boyu ticarətdə və müxtəlif sahələrdə əşyaların sayını ifadə etmək üçün düjün kimi qruplaşdırma üsulu geniş yayılmışdır. Bu, sayı qeydə almağı və hesablamaları asanlaşdırmaq üçün əlverişli bir yol idi. Məsələn, düjünlərlə hesablama ticarətdə əşyaların toplu satışı zamanı daha rahat idi. On iki bir vahid olaraq qəbul edilib və alış-veriş əməliyyatlarını sürətləndirirdi.
Maraqlıdır ki, düjünün 12 ədədinə əsaslanan bu say sisteminin kökü qədim zamanlara gedib çıxır. Bəzi alimlər bunu ayın 12 mərhələsi ilə, digərləri isə baş barmağın digər barmaqların hər birinə toxunması ilə əlaqələndirir. Yəni, qədim insanlar sayma sistemlərini təbiətdə müşahidə etdikləri hadisələrə əsaslanaraq qurmuşlar. Bu baxımdan, düjün sadəcə bir say deyil, həm də tarixin izlərini özündə əks etdirən bir anlayışdır.
Müasir dövrdə düjün sözü əvvəlki qədər geniş istifadə olunmasa da, hələ də bəzi sahələrdə, xüsusilə də əşyaların toplu halda satıldığı yerlərdə (məsələn, qələm, qaşıq, yumurta və s.) işlədilir. Beləliklə, düjün sözünün tarixi və mədəni əhəmiyyəti, onun sadəcə "on iki" rəqəmini ifadə etməsindən də əhəmiyyətlidir.