Dü-dü-dü: Toyuq, xoruz və cücələri çağırmaq üçün istifadə olunan təqlid sözü. Bu səs, əsasən, onların yeməyə çağrılması məqsədilə, xüsusilə də əllərdəki dənli taxılları göstərməklə birlikdə istifadə olunur. Səsin özü, toyuqların təbii səslərinə bənzəməklə yanaşı, onlara rahatlıq hissi verən, tanış və etibarlı bir çağırış kimi qəbul edilir.
Daha geniş mənada, "dü-dü-dü" sözü toyuqların sahibləri ilə olan əlaqənin, qidalanma prosesinin və ev heyvanları ilə ünsiyyətin sadə, lakin təsirli bir simvolu kimi də qəbul edilə bilər. Bu səs, uşaqlıq xatirələri ilə, kənd həyatı ilə və təbiətlə olan sıx əlaqə ilə assosiasiya olunur. Səsin ritmi və intonasiyası, hətta əlin hərəkətləri ilə birlikdə, heyvanları daha effektiv şəkildə çağırmağa kömək edir.
Maraqlı bir məqam da odur ki, "dü-dü-dü" səsi yalnız Azərbaycan dilində deyil, digər dillərdə də toyuqları çağırmaq üçün istifadə olunan oxşar səslərlə əvəz olunur. Bu, insan və heyvanlar arasında qurulmuş sadə, lakin effektiv bir ünsiyyət formasının universal olduğunu göstərir. Beləliklə, bu sadə səsin arxasında əsrlər boyu formalaşmış bir ünsiyyət təcrübəsi dayanır.