Duyluq sözü, özünü duyluğa qoymaq ifadəsində istifadə edilərək, bilərəkdən özünü bilməz, ağılsız, savadsız və ya təcrübəsiz kimi göstərmək mənasını verir. Bu, bir növ rol oynamaq, özünün əsl qabiliyyətlərini gizlətmək və ya başqalarını aldatmaq məqsədilə edilən bir davranışdır. Sadəcə bilməməzlikdən deyil, məqsədli bir şəkildə bilməməzliyə bürünməkdən bəhs edir.
Daha dəqiq desək, duyluq, bir şəxsin bildiyi şeyləri bilmədiyini, bacardığı şeyləri bacarmadığını görməzlikdən gələrək başqalarını yanıltdığı bir savadazlıq, cahillik və ya təcrübəsizlik təqlididir. Bu təqlidin altında hər hansı bir məqsəd yatır: məsələn, ətrafındakıları səhv istiqamətə yönəltmək, özündən şübhələnənləri rahatlatmaq, və ya nəyisə gizlətmək.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, "duyluq" sözündə müəyyən dərəcədə mahirləşmə, planlılıq və fırıldaqçılıq əks olunur. Sadəcə təsadüfi bir bilməməzlik deyil, bilərəkdən qurulmuş bir obrazdır. Bu obrazın yaradılması üçün müəyyən bacarıq və strateji düşüncə tələb olunur. Beləliklə, duyluq sadəcə bir davranış deyil, eyni zamanda bir növ psixoloji manevrdir.
Misal olaraq verilən cümlədəki qızın hərəkəti, bir məqsəd üçün özünü duyluğa qoymasıdır. Bu məqsəd nədir? Bu sual cümlənin davamında cavablandırılmalıdır. Ancaq onun davranışı bilərəkdən səhv yönəldici bir təqliddir və məhz bu xüsusiyyəti onu "duyluq" kimi təyin edir.