Duvaqlama, "duvaqlamaq" fellindən törəmiş bir sözdür və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası, ənənəvi olaraq, toy mərasimlərində gəlinin üzünün və başının örtülməsi, bəzədilməsi prosesini bildirir. Bu proses sadəcə bir örtmə hərəkəti deyil, eyni zamanda gəlinin yeni həyat mərhələsinə, ailə həyatına keçidinin simvolik ifadəsidir. Duvağın materialı, dizaynı və örtülmə üsulu müxtəlif mədəniyyətlərdə və regionlarda fərqlənir, bu da duvaqlamanın mədəni və sosial baxımdan əhəmiyyətini vurğulayır.
İkinci mənada isə "duvaqlama" bir şeyi, xüsusilə də görünüşünü gizlətmək, ört-basdır etmək mənasında işlənə bilər. Bu mənada duvaqlama, həqiqətin, gerçəkliyin pərdələnməsi, bəzən də qəsdən aldadıcı bir görünüş yaratmaq kimi başa düşülür. Məsələn, "məsələnin əsl mahiyyətini duvaqlamaq" ifadəsi bu mənaya misal ola bilər. Bu məna, birinci mənanın metaforik təfsiri kimi də qəbul edilə bilər; örtülmüş gerçəklik, açıqlanmamış həqiqət kimi.
Beləliklə, "duvaqlama" sözü həm konkret, həm də metaforik mənalarda işlənən zəngin bir leksik vahiddir. Onun mənasını tam anlamaq üçün kontekstin diqqətlə nəzərə alınması vacibdir. Sözün işləndiyi mətn və ya danışıqda hansı mənanın üstünlük təşkil etdiyini müəyyən etmək, düzgün təfsir üçün əsas şərtdir.