Dustanə (fars. دوستانه) zərfi dostcasına, dost kimi mənasında işlənir. Bu söz, fars dilindən gələrək Azərbaycan dilinə söz ehtiyatına zənginlik qatmışdır. Dostluq və yaxınlıq hisslərini ifadə etmək üçün istifadə olunan "dustanə" sözü, həm yazılı, həm də şifahi nitqdə geniş yayılmışdır.
Sözün kökü olan "dost" sözü ilə əlaqəli olaraq, "dustanə" sözü sadəcə dostluq münasibətlərini deyil, həm də bu münasibətlərin xarakterini – mehribanlığı, səmimiyyəti, qayğıkeşliyi əks etdirir. Məsələn, "dustanə söhbət", "dustanə görüş", "dustanə münasibət" ifadələrində dostluğun keyfiyyəti önə çəkilir.
Ədəbiyyatda "dustanə" sözü şairlər tərəfindən obrazlı ifadələr yaratmaq üçün geniş istifadə olunur. A. Səhhətin misalında olduğu kimi, "yad et məni, dustanə yad et" ifadəsi sadə bir "məni yad et" ifadəsindən daha çox duyğu və səmimilik ifadə edir. Sözün əlavə etdiyi "dustanə" hissəsi yaddaşda qalmağı, səmimi və xoş bir xatirə kimi qalmasını istəməyi bildirir.
Beləliklə, "dustanə" sözü yalnız sadə bir zərf deyil, dərin məna daşıyan və nitqə emosional rəng qatan zəngin bir leksik vahiddir. O, söz ehtiyatımızda dostluğun hərarətini və səmimiyyətini ifadə etmək üçün əvəzolunmaz bir vasitədir.