Dustaqban sözü, etimoloji baxımdan "dustaq" və farsca "-ban" şəkilçisinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "-ban" şəkilçisi "edən", "işləyən" mənasını ifadə edir. Beləliklə, dustaqban sözü əslində "dustaq tutan", "dustaq edən" mənasını verir. Lüğətlərdə köhnəlmiş bir söz olaraq qeyd olunsa da, tarixi və etnoqrafik mənbələrə əsasən, dustaqban termini daha geniş məna kəsb edir.
Köhnə mənbələrdə dustaqban termini, sadəcə dustağı tutan şəxsi deyil, həm də dustağı saxlayan, nəzarət edən, onunla əlaqəli müəyyən vəzifələri yerinə yetirən şəxsi və ya qrupu ifadə edə bilər. Bu, dustağın tutulması prosesindən tutmuş, onun saxlanma şərtlərinə, təminatına və hətta mühakiməsinə qədər müxtəlif məsuliyyətləri özündə ehtiva edə bilərdi. Dövrün sosial-siyasi quruluşundan asılı olaraq, dustaqbanın vəzifələri və statusu da dəyişə bilərdi.
Misal olaraq, verilən sitatda dustaqban, dustağı aparmağı xahiş edilən bir şəxs kimi təsvir olunur. Bu, dustaqbanın yalnız dustağın həbsindən sonra deyil, həbs prosesində də iştirak etdiyini göstərir. Yəni, dustaqban termini, yalnız passiv bir saxlama vəzifəsini deyil, aktiv bir iştirakı da əhatə edirdi.
Ümumiyyətlə, dustaqban termini, tarixi kontekstə və müəyyən mənbələrə əsasən müxtəlif interpretasiyalara malik ola bilər. Lakin, əsas mənası həmişə dustaqla əlaqəli işləri yerinə yetirən şəxs və ya qrup olmuşdur. Bu sözün köhnəlməsi, müasir hüquq sistemində daha spesifik və mükəmməl terminlərin istifadə olunması ilə əlaqədardır.