Durmaqaç: Azərbaycan dilinin zərfidir. "Tez", "tələsik", "təcili", "birnəfəsə" mənalarını ifadə edir. Lakin bu sadə təriflər durmaqaçın ifadə etdiyi sürət və təciliyyətin bütün çalarlarını tam əhatə etmir.
Durmaqaç, sadəcə sürətli hərəkəti deyil, həm də həmin hərəkətin dayanıqsız, fasiləsiz xarakterini vurğulayır. Bir işi "tez" etmək, "təcili" yerinə yetirmək o işə müəyyən bir zaman ayırmaq deməkdir. Ancaq "durmaqaç" işi hər hansı bir fasiləsiz, bir tənəffüsə belə imkan vermədən, sanki dayanmadan, bir hərəkətin davamında etmək mənasını verir. Bu söz, hərəkətin intensivliyini, tələsikliyini deyil, dəvamlılığını da ön plana çəkir.
Məsələn, "o işə durmaqaç başladı" ifadəsi, şəxsin işə yalnız tələsik yox, həm də davamlı, fasiləsiz şəkildə girişdiyini göstərir. İşin icrasında heç bir fasilə, heç bir tərəddüd yoxdur. Bu mənada durmaqaç, "tək nəfəsə", "bir anda" ifadələrinin mənasını da qismən əhatə edir, lakin onlardan daha geniş bir məna kəsb edir.
Durmaqaç sözü, daha çox danışıq dilində işlənir və ədəbi üslubda nadir hallarda rast gəlinir. Onun ifadə etdiyi tələsiklik və fasiləsizlik, sözün yaratdığı ritm və səs uyğunluğu vasitəsilə daha da aydınlaşır. Sözün özünün səs tərkibi belə, hərəkətin sürətlənməsini və davamlılığını əks etdirir.