Duel (fr. duelle, əsli latınca) – qabaqcadan razılaşdırılmış şərtlər əsasında iki şəxsin şərəf və ya ləyaqət məsələsinin həll olunması üçün apardıqları qarşıdurma. Bu qarşıdurma ümumiyyətlə silahlı (qılınc, tapança, və s.) formada olurdu və hər iki tərəf üçün ciddi ölüm təhlükəsi daşıyırdı.
Duelin tarixi qədim dövrlərə gedib çıxır. Şərəf və namus anlayışlarının ön plana çıxdığı cəmiyyətlərdə, qanunların zəif olduğu və ya ədalətin təmin olunmadığı hallarda duel özünəməxsus bir "ədalət sistemi" kimi fəaliyyət göstərirdi. Təhqir olunmuş şəxs duelə çağırışla həm təhqiri yuyurdu, həm də öz şərəfini müdafiə edirdi. Duelin qəbul edilməsi isə çağırışa cavab verən tərəfin də şərəf və ləyaqətini göstərirdi. Bu mənada duel həm də sosial nüfuzun təsdiq edilməsinin bir forması idi.
Duelin keçirilməsi üçün müəyyən qaydalar və adət-ənənələr mövcud idi. Bu qaydalar duelə çağırışın formalarını, silah növünü, döyüş yerini və zamanını, eləcə də duel şahidlərinin (sekonduntların) iştirakını əhatə edirdi. Sekonduntlar duelçilərin razılaşmalarını təsdiqləyir, duel zamanı qaydaların pozulmamasına nəzarət edir və zədələnmiş tərəfə yardım göstərirdilər.
Avropada duel 16-19-cu əsrlərdə geniş yayılmışdı. Ancaq vaxt keçdikcə, cəmiyyətdə qanunçuluğun güclənməsi ilə duel qadağan edildi və tədricən tarixə qovuşdu. Hal-hazırda duel nadir hallarda rast gəlinən bir hadisədir və qanunla cəzalandırılır. Lakin duel tarixi, şərəf və namus anlayışlarının, cəmiyyətin sosial strukturunun və ədalət axtarışının əks olunması baxımından hələ də tarixçilər və sosioloqlar üçün maraq doğurur.