Dualanma "Dualanmaq" fellindən törəmiş bir isimdir və əsasən iki əsas mənada işlədilir. Birinci və daha geniş mənası, iki tərəfli mübahisə, münaqişə, ixtilaf və ya rəqabət deməkdir. Bu mənada dualanma, iki şəxs, qrup və ya tərəf arasında baş verən, maraqların toqquşması ilə xarakterizə olunan bir vəziyyəti ifadə edir. Bu mübahisə həm fiziki, həm də mənəvi, həm açıq, həm də gizli ola bilər. Məsələn, iki qardaş arasında miras uğrunda dualanma baş verə bilər və ya iki siyasi partiya arasında seçkilərə doğru gedən dualanma müşahidə oluna bilər.
İkinci mənası isə bir qədər daha dar və kontekstə bağlıdır: bir şeyi ikiyə bölmək, iki hissəyə ayırmaq, iki hissə arasında bölüşdürülmə mənasını verir. Bu mənada “dualanma” əsasən fiziki cisimlərin və ya miqdarların bölünməsindən danışarkən istifadə olunur. Məsələn, bir torpağın iki qardaş arasında dualanması, bir sərvətin iki varis arasında dualanması kimi. Bu mənada, dualanma bir növ ədalətli bölüşdürülmə prosesini ifadə edə bilər, ancaq həmişə belə olmur. Bölüşdürülmə qeyri-bərabər və ya qərəzli də ola bilər.
Ümumi olaraq, “dualanma” sözü müxtəlif kontekstlərdə, müxtəlif mənalarda istifadə olunsa da, əsasında iki tərəflilik, bölünmə, ixtilaf və rəqabət anlayışları durur. Sözün mənasını tam dəqiqliklə anlamaq üçün həmişə cümlənin ümumi məzmununa diqqət yetirmək lazımdır.
Maraqlı bir məqam kimi, "dualanma" sözünün etimologiyasına nəzər salsaq, kökünün "iki" mənasını verən "iki" sözündən gəldiyini görərik. Bu da sözün mənasının iki hissəyə bölünmə və ya iki tərəf arasında qarşıdurma ilə əlaqəli olmasının əsas səbəbini göstərir. Beləliklə, sözün sadə görünüşünün arxasında maraqlı bir dil tarixi gizlənir.