Döşüodlu sifəti, Azərbaycan dilində "ürəyində çoxlu deyiləsi sözü olan", "ürəyi sözlə dolu olan" mənasında işlənir. Lakin bu izah, sözün ifadə etdiyi duyğu dərinliyini tam əks etdirmir. Döşüodlu insan sadəcə olaraq danışmaq istəyən biri deyil; o, iç dünyasında coşan, ifadə olunmayıb qalan duyğularla dolu biridir. Bu duyğular, həyəcanlar, düşüncələr, hətta sirlər ola bilər. Onun "sözlə dolu" olması daha çox "dərin duyğularla dolu" kimi təfsir edilməlidir.
Döşüodlu insanı susqunluqla qarışdırmaq olmaz. Susqunluq səssizliyi seçmək, danışmamağı üstün tutmaqdır. Döşüodlu insan isə danışmaq istəsə də, sözlərin yetərsizliyi, doğru sözləri tapma çətinliyi və ya başqa səbəblərdən sözlərini ifadə etməkdə çətinlik çəkə bilər. Onun ürəyindəki sözlər, bir fırtına kimi qopmaq istəsə də, dilindən axmağı bacarmaz.
Bu sözün məcazlı mənası da vardır. Məlumatın çoxluğunu, bir şeyə dair geniş bilgilərə sahib olmanı da ifadə edə bilər. Məsələn, "döşüodlu bir tarixçi" desək, bu, həmin tarixçinin çox geniş tarixi biliyə sahib olduğunu göstərər. Ancaq bu mənada əsas vurğu yenə də bilginin "ürəkdə, daxildə" yığılmasına, iç dünyanın zənginliyinə yönəlir.
Beləliklə, döşüodlu sözü sadə bir sifət deyil, dərin psixoloji məna daşıyan, insanın daxili aləminin zənginliyini və ifadə olunmamış duyğularının çoxluğunu vurğulayan ifadədir. Bu ifadənin istifadə edilməsi mətnə dərinlik, emosionallıq və bədii təsir qatır.