Dolusifət: Azərbaycan dilində "dolusifət" sözü bir sifət olaraq istifadə olunur və əsasən bir insanın üz cizgilərinin dolğunluğunu, tamlığını və harmoniyasını ifadə edir. Yəni, üzünün xüsusiyyətləri (yanaqlar, dodaqlar, burun) çox kəskin və ya çox iti deyil, əksinə, dolğun və yumşaq xətlərə malikdir. Bu dolğunluq, üzə xüsusi bir cazibə və yumşaqlıq qatır.
Sadəcə "dolğun üz" deməkdən fərqli olaraq, "dolusifət" sözü daha estetik bir təsvir verir. O, yalnız fiziki görünüşü deyil, həm də üzdəki ifadənin bəzi keyfiyyətlərini əks etdirir: səmimilik, sağlamlıq, xoşxasiyyətlilik kimi xüsusiyyətlər dolusifət insanlara daha çox aid edilir. Belə bir insanın üzündə hər hansı bir kəskinlik, qıcıqlanma və ya narahatlıq əksi olunmur.
Məsələn, "dolusifət oğlan" ifadəsi, üz cizgiləri dolğun, yumşaq və xoş görünüşlü bir oğlan uşağı təsvir edir. Bu təsvir, sərt və kəskin xətlərə sahib olan bir uşaqdan fərqli olaraq, daha mülayim və xoş bir təəssürat yaradır. "Dolusifət" sözü, bədii ədəbiyyatda, şəxslərin görünüşünü təsvir edərkən incə bir detal kimi istifadə edilə bilər və oxucunun təsəvvüründə daha aydın bir obraz yaratmağa kömək edir.
Qeyd edək ki, "dolusifət" sözü həm müsbət, həm də qismən neytral kontekstdə istifadə oluna bilər. Heç bir mənfi məna daşımır. Sadəcə, bir insanın üzünün anatomik quruluşunun xüsusiyyətini ifadə edir.