Dolubədənli sifəti, əsasən fiziki görünüşü təsvir etmək üçün işlədilir və "dolğun", "bir qədər kök", "ətli-canlı" mənalarını ehtiva edir. Lakin bu sadə təriflər sözün ifadə etdiyi incəlikləri tam əks etdirmir. Dolubədənli, sadəcə kök olmaqdan daha çox, bədənin bütün hissələrinin harmonik şəkildə dolğunluğunu, ətliliyini, sağlam və güclü görünüşünü ifadə edir. Söz, bədənin həddindən artıq çəkiyə yox, daha çox sağlam və bənzərsiz bir fiziki quruluşa işarə edir.
Bu sözü işlətmək, insanın sağlam və qüvvətli olduğunu, bədəninin hər hissəsinin öz yerində olduğunu, dərisinin möhkəm və gərgin olduğunu ifadə edir. Kök sözündən fərqli olaraq, dolubədənli mənfi bir konnotasiya daşımır; əksinə, güc, sağlamlıq və bədənin gözəl forması ilə bağlı müsbət hissləri oyadır. Hətta incə bir cazibəni, bədənin hər əyri-əyrisinin özünəməxsus gözəlliyini və qadınlarda ana instinktinin gücünü də ifadə edə bilər.
Tarixi kontekstdə, "dolubədənli" sözünün əhəmiyyəti dəyişə bilər. Əvvəllər, xüsusilə kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan cəmiyyətlərdə, dolğun bədən var-dövlət, yaxşı qidalanma və sağlamlıq əlaməti hesab olunurdu. Bu səbəbdən, "dolubədənli" sözü müsbət bir məna daşımış, hətta ideal bir bədən quruluşunu təsvir etmişdir. Müasir dövrdə isə ideal bədən quruluşuna dair anlayış dəyişsə də, "dolubədənli" sözü öz müsbət konnotasiyasını qoruyub saxlayır, sadəcə "kök" sözündən daha zərif və incə bir təsvir təqdim edir.