Dola sözü, Azərbaycan dilində "dovla" sözü ilə sinonimdir və əsasən qədim türk dillərindən gələn bir kökdən törəmişdir. Lüğətlərdə sadəcə "dovla" kimi qeyd olunmasına baxmayaraq, dola sözünün daha geniş bir məna spektrini əhatə etdiyini söyləmək olar.
Əsasən, dola və ya dovla qıvrım, bükülmə, dolama, sarınma mənalarını ifadə edir. Bir ipək parçanın, bir ipin, bir şeridin və ya hər hansı bir əşyanın ətrafa dolanması, bükülməsi, qıvrılmasını ifadə etməkdə istifadə olunur. Məsələn, "İp dola qalmışdı" deyəndə ip öz-özünə dolanaraq bir-birinə qarışmış vəziyyətdə olduğunu ifadə edirik.
Lakin, məcazi mənada da istifadə oluna bilər. Mənəvi olaraq bir problemin, narahatlığın, qayğının insanı əhatə etməsi, onu "dolalaması" mənasında da istifadə oluna bilər. Məsələn, "Qayğılar onu dolalamışdı" deyəndə insanın qayğılardan sıxılmış, narahat və kədərli olduğunu ifadə edirik. Beləliklə, "dola" sözü həm fiziki, həm də mənəvi bir məkanı əhatə edən, qıvrılan, bürüyən bir şeyin təsvirinə xidmət edir.
Daha da dərinə gedərək, "dola" sözünün kökünün qədim türk mifologiyası və ya folklorunda da öz əksini tapması ehtimal olunur. Qıvrım, bükülmə, sarınma kimi təsvirlər bəzən mistik və ya gizli mənaların ifadəsinə xidmət edə bilər. Bu baxımdan, sözün təkcə lüğəvi mənasından kənara çıxıb, daha geniş mədəni kontekstində də araşdırılması maraqlı olardı. Bu isə, "dola" sözünün daha zəngin və çoxşaxəli bir anlamı olduğunu göstərir.