Dişə₂ (farsca mənşəli) sözü, Azərbaycan dilində əsasən "dişəmə aləti" mənasında işlənir. Lüğətlərdə sadəcə bu qısa izah verilsə də, gerçəklikdə "dişə"nin funksionallığı və istifadə sahələri daha genişdir.
Tarixən, dişə evlərin, xüsusilə də kənd evlərinin yerlərini hamarlamaq, torpaq səthini bərabərləşdirmək üçün istifadə olunan əl aləti olub. Ağır, düz, geniş bir taxta parçasından ibarət olan dişə, ətəklərində yerə bərkidilməsi üçün deliklər və ya digər bərkitmə elementləri ola bilərdi. İnsanlar dişəni öz əlləri ilə və ya heyvanların köməyi ilə yerə basaraq, torpağı hamarlayırdılar. Bu proses "dişə ilə dişəmək" kimi adlandırılırdı.
Dişənin forma və ölçüləri istifadə məqsədindən asılı olaraq dəyişirdi. Məsələn, böyük sahələrin dişəməsi üçün daha böyük və ağır dişələr istifadə olunarkən, kiçik sahələr üçün daha kiçik və yüngül dişələr tərcih edilirdi. Həmçinin, dişənin səthi hamar və ya bəzi hallarda xüsusi işləmələrə malik ola bilərdi.
Müasir dövrdə mexanikləşdirilmiş alətlərin geniş yayılması nəticəsində dişənin istifadəsi əhəmiyyətli dərəcədə azalıb. Lakin bu alət Azərbaycanın kənd mədəniyyətinin vacib bir parçası olaraq qalır və tarixi əhəmiyyəti qorunub saxlanılmalıdır. Beləliklə, "dişə" sözü sadecə bir alətin adı deyil, həm də zəngin tarixi və mədəni irsimizin bir parçasıdır.