Diricə sözü, əsasən "diri" sözündən törəmiş bir söz olaraq, həyatla, canlılıqla sıx bağlı bir mənaya malikdir. Lüğətlərdə sadəcə olaraq "diri" sözündən törəmə kimi qeyd olunsa da, mənası daha incə və çoxşaxəlidir.
Diricə, sadəcə "diri" olmaqdan daha çox, canlılığın, həyat qüvvəsinin, təravətin və enerjinin ifadəsidir. Bir bitki üçün diricə, qüvvətli, yaşıl və sulu olması; bir insan üçün isə sağlam, gümrah, enerjili və həyat dolu olması deməkdir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, həmişə müsbət bir emosional yüklə müşayiət olunur.
Məsələn, "diricə bir bağ" deyəndə, sözügedən bağın çiçəklərinin təravəti, bitkilərinin yaşıl və sulu olması, ümumiyyətlə, həyat dolu bir mənzərə təsəvvür olunur. "Diricə bir insan" isə sağlam, gümrah, enerjili və həyatdan zövq alan bir insan deməkdir. Bu söz, "canlı", "həyat dolu", "təravətli", "qüvvətli" kimi sözlərin bir qədər daha poetik və ifadəli sinonimi kimi qəbul edilə bilər.
Diricə sözünün istifadəsi, ədəbiyyatda, xüsusilə də təbiət təsvirlərində və insan portretlərində çox maraqlı nəticələr verə bilər. Çünki sadəcə bir sıfat olmaqdan çox, bir mənzərənin və ya bir şəxsin ümumi vəziyyətini ifadə edən emosional bir yüklə gəlir.