Dilşikəstəlik (is. klas.) - Ürəyisıxıntısı, könlüqırıqlığı, yazıqlığı və biçarəliyi əhatə edən, mənəvi bir tükənmə və ümidsizlik halını ifadə edən bir sözdür. Sadəcə "kədər"dən daha dərin və çoxcəhətli bir məna daşıyır. Dilşikəstəlik, insanın daxili aləmindəki məyusluq, ümidsizliyin və qüvvətsizlik hissinin aşkar əlamətidir. Bu vəziyyət, dərin bir kədərə, həyatdan bezmişliyə, özünə inamsızlığa və gələcəyə olan ümidin sönməsinə səbəb ola bilər.
Ümumiyyətlə, "ürəyisıxıntısı" və "könlüqırıqlığı" kimi sözlərlə əlaqələndirilən dilşikəstəlik, bunlardan daha geniş bir konteksti əhatə edərək, insanın həm ruhi, həm də fiziki olaraq zəifləməsini, hətta passivliyə qapılmasını ifadə edə bilər. Mənəvi bir xəstəlik kimi qəbul edilə bilən dilşikəstəlik, əsasən tənha insanlar, həyatda qısqanclıq və ya xəyanətə məruz qalmış şəxslər və ya ümidləri puç olmuş insanlar arasında daha çox müşahidə olunur.
Dilşikəstəliyin səbəbləri çox müxtəlifdir. Sevgilinin itirilməsi, yaxın birinin ölümü, maddi çətinliklər, xəstəlik, sosial təcrid, həyatda qarşılaşılan maneələr və özünü reallaşdırmaqda çətinlik çəkmək kimi hallar dilşikəstəliyə səbəb ola bilər. Bu halın müalicəsi üçün psixoloji dəstək almaq çox vacibdir. Çünki dilşikəstəlik əgər müalicə olunmazsa, daha ağır psixoloji problemlərə gətirib çıxara bilər.
Maraqlı bir məqam odur ki, "dilşikəstəlik" sözünün özü də bir növ bu vəziyyətin ədəbi təsvirini əks etdirir. "Dil" sözünün insanın daxili dünyası ilə əlaqəsi, "şikəstəlik" isə bu dünyanın yaralanmış, zədələnmiş vəziyyətini ifadə edir. Beləliklə, sözün özü də mənasını çox dəqiq şəkildə ifadə edir.