Dilli sifəti, əsasən iki əsas mənada işlədilir. Birinci və daha sadə mənası, canlı varlığın ağzında dilinin olmasıdır. Bu, bioloji bir xüsusiyyəti ifadə edir və heyvanlar aləminin geniş bir hissəsini əhatə edir. İnsanlar, məməlilər, sürünənlər, hətta bəzi balıqlar belə "dilli" varlıqlardır, çünki ağız boşluğunda dil adlı orqana sahibdirlər. Bu mənada "dilli" sözü, sözün əsl mənasında, anatomik bir faktı təsvir edir.
İkinci mənası isə daha geniş və məcazi xarakter daşıyır. Bu mənada "dilli" sözü, söhbət etmək qabiliyyətinə malik olmaq, danışa bilmək, nitqə sahib olmaq mənasını verir. Bu, insanlara xas olan bir xüsusiyyət olub, ünsiyyətin əsas vasitələrindən biridir. Lakin bu məna, sadəcə danışmaq qabiliyyətindən daha artığını ifadə edir. "Dilli" olan insan sadəcə danışmır, o, sözləri ustalıqla işlədir, fikirlərini aydın və səmərəli şəkildə çatdırır.
Üçüncü, daha az rast gəlinən, lakin maraqlı bir məna isə "dilavər" və "danışmaqda usta və cəsarətli" ifadəsində özünü göstərir. Bu mənada "dilli" sözü, insanın danışıq qabiliyyətinin səlisliyi, ifadə qüvvəsi və fikirlərini cəsarətlə ifadə etməsi ilə əlaqələndirilir. Belə insanlar həqiqəti söyləməkdən çəkinmirlər, öz fikirlərini qorumaq üçün mübarizə aparırlar və sözlərinin gücünün fərqindədirlər. Onlar ədəbiyyatda, siyasətdə və ya gündəlik həyatda sözün gücünü dərk edən və bu gücü səmərəli şəkildə istifadə edən şəxslərdir.