Diliboz sifəti, əsasən danışıq üslubuna aid olaraq, kəskin, kobud, hörmətsizlik dolu, qaba və təhqiramiz sözlər işlədən şəxsi ifadə edir. Bu söz, sadəcə "dildən kobud" olmaqdan daha çox, söhbət tərzinin ümumi xarakterini əks etdirir. Diliboz insan, sözləri ilə həmkarını, dostunu, qohumunu və ya sadəcə tanışını kədərləndirməyi, incitməyi, əsəbiləşdirməyi və ya alçaltmağı bacaran kəsdir.
Dilibozluq, bir çox hallarda, özünü ifadə etmə bacarığının zəifliyindən, emosional nəzarətin olmamasından və ya qəsdən başqalarına zərər vermək istəyindən qaynaqlana bilər. Bəzən isə, bu xüsusiyyət, şəxsin tərbiyəsindən və sosial mühitindən asılı olaraq formalaşır. Diliboz adlandırılan şəxs, sözlərinin nəticələrini düşünmədən, hirs və ya qıcıqlanma anında qaba və təhqiredici ifadələr işlədə bilir.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, "diliboz" sözü, həmişə mənfi kontekstdə istifadə olunsa da, bədii ədəbiyyatda və ya gündəlik danışıqda məcazlı mənada da işlənə bilər. Məsələn, şəxsin sərt və açıq danışmasını vurğulamaq üçün istifadə edilə bilər. Lakin bu halda, həmin danışıq tərzinin təhqir məqsədi güdməməsi vacibdir. Belə ki, əsl dilibozluq, qəsdən və ya qəsdən olmayaraq başqalarının hisslərinə hörmətsizlik göstərməklə səciyyələnir.
Qısacası, "diliboz" sözü, sadəcə kobud danışığı deyil, daha çox sözlərinin nəticələrini düşünmədən, başqalarına qarşı hörmətsiz davranan, incitmək və ya alçaltmaq üçün sözlərdən istifadə edən bir şəxsi ifadə edir. Bu xüsusiyyət, şəxsi münasibətlərdə, iş mühitində və ictimai həyatın digər sahələrində mənfi nəticələrə səbəb ola bilər.