Dil₂ (fars mənşəli) – klassik Azərbaycan ədəbiyyatında ürək, könül, qəlb mənalarında işlənən bir sözdür. Müasir Azərbaycan dilində bu mənada nadir hallarda rast gəlinir, əsasən klassik əsərlərdə, şeirlərdə istifadə olunur. "Dil" sözü burada fiziki orqan olan dil deyil, insanın daxili aləmini, hisslərini, duyğularını ifadə edən metaforik bir ifadədir. Bu mənada "dil" sözü qəlbə, ürəyə, ruha yaxın mənalar daşıyır və şairlərin sevgi, həsrət, kədər kimi güclü duyğularını ifadə etmək üçün istifadə etdikləri poetik bir vasitədir.
Nəbati şeirindəki "Müjdə, ey dil, ki səni görməyə canan gəldi" misrası "Sevgilim səni (ürəyimi) görmək üçün gəldi" mənasını verir. Burada "dil" sözü sözün əsl mənasında dil deyil, sevgiliyə olan həsrətin, sevginin məkanı olan ürəkdir. Eyni şəkildə, "Ey dil, baxırmısan gölü dərya bilənlərə" misrasında da "dil" sözü dərin, geniş düşüncə qabiliyyətinə malik olan, geniş dünyagörüşlü insanları görmək qabiliyyətinə malik ürəyi simvolizə edir.
Beləliklə, "Dil₂" sözünün klassik ədəbiyyatda istifadəsi, sözün məcazi mənasının zənginliyini və poetik ifadə qabiliyyətini göstərir. Bu istifadə, ədəbiyyatın dilinin canlılığını və ifadə imkanlarının genişliyini nümayiş etdirir.